We zijn bij een reclamebureau in het midden van het land. Een hippe, jonge en bruisende organisatie. Alle vijfentwintig medewerkers krijgen een Mentale Knipbeurt. Jente komt binnen. Een knappe vrouw van ongeveer dertig jaar neemt plaats in de stoel.
A: Hoe zit je hier?
J: Een beetje gespannen. Ik ga morgen op reis, heb net een groot project afgerond en slechte nachten gehad. Daar word ik labielig van…
A: Waar word je labiel van, van de reis? Geinig woord trouwens: la-bie-lig.
J: [glimlacht] Nee, nee, er suist iets onder.
A: Wat?! Er suist iets onder? Daar word je la-bie-lig van? Dus er is geen onderstroom, maar ondersuis!
J: Ja! Mijn vriend en ik staan voor een grote fase in ons leven en er is niet altijd verbinding… M: Oh, dus je gaat alleen op reis?
J: Nee, met een klant.
M: Dat is geen ondersuis, dat is vreemdgaan!
J: [lacht hard] Nee, echt niet. Het is een klantreis die onderdeel is van een grote campagne. M: [guitig] Ja ja, een leuke klant… [knipoog]
J: [lacht heel hard] Nee, oprecht niet.
A: Wat is eigenlijk het probleem?
J: Ik eh… ik word gewoon heel snel, eh… misschien is dat wel mijn probleem, eh… ik kan van kleine dingen van de mik raken.
A: Van de mik? Wat is dat?
J: Nou, ik word angstig, ga piekeren, dan neemt mijn hoofd het over.
M: [fluistert] Jente… wat doe jij hier?
J: [een beetje geschrokken] Eh, hier bij jullie?
M: [fluistert] Nee, hier, bij dit reclamebureau. Dit zijn allemaal kleine dingen hier, jij bent continu van de mik. Waarom ga je niet weg?
J: [zachte stem, zachte ogen] Daar ben ik al mee bezig. Ik word blij van mijn creativiteit; het liefst zou ik kunstenares worden.
M: [enthousiast] Wat goed! Wat ga je maken?
J: [energiek] Ik kan goed schilderen, objecten maken én verzinnen.
M: Wanneer ga je beginnen?
J: [melancholiek] Het liefst gisteren nog.
M: Wat houd je tegen?
A: Jente! Kijk eens wat er in jouw gezicht gebeurt.
J: Ik zie het. Ik word heel blij als het over kunst gaat, en heel zwaar als het over werk gaat. Maar ik heb geen tijd. Nou, ik heb wel tijd voor werk, maar niet voor leuke dingen!
A: [lacht] Dat vind ik altijd zo mooi aan jou, dat je zulke goede keuzes maakt.
M: Hoe lang ga je dit volhouden? Hoe oud ben je? Heb je kinderen?
J: Ik ben 31 en we hebben geen kinderen, maar wel een kinderwens. Dus ik moet meer rust en ruimte hebben.
A: Wat wordt de concrete stap? Je bent dus met iets nieuws bezig.
J: Ja, maar dat is gewoon een baan. Ik ben ook een realist.
M: Wel?! [lacht] Ik denk dat hier iemand zit die helemaal niet realistisch is… een echte kunstzinnige dromer!
J: [lacht] Ja, maar ik moet ook geld verdienen om te kunnen leven.
A: Klopt, dat doe je alleen niet.
J: Wel! Ik verdien toch geld?
A: Ja, alleen je leeft niet!
J: [geschrokken] Deze baan put me uit.
M: Wanneer ga je zeggen dat je stopt?
J: [twijfelt] Eh, ik ga in gesprek om te zeggen, eh… dat ik meer interne projecten wil, en…
M: Klinkt lekker duidelijk.
A: Soms ben je wel heel duidelijk.
M: Wil je hier werken?
J: Nee!
A: Dus wat moet je dan zeggen?
J: [zacht] Dat ik ga stoppen!
A: Zeg dat nog eens?
J: [luid] Dat ik ga stoppen!
M: Hoe is het om dat te zeggen?
J: [opgelucht] Op zich geeft dat wel vrijheid, laat ik zeggen… het is heel eerlijk!
M: Ben jij een oneerlijk mens?
J: Nee!
A: [vrolijk] Je zit dus jezelf in de weg! Je liegt tegen je collega’s. Je bent een leugenaar! [lacht]
J: [lacht heel hard] Ja! Hahahahaha
M: Jente, de liegende kunstenaar!
Er wordt voluit gelachen, er is opluchting.
A: Wanneer ga je het zeggen?
J: Eerst deze klantreis overleven, dan een weekje vakantie…
A: Wat ga je doen in je vakantie?
J: Ik ga proberen deze niet vol te stoppen met sociale dingen; dat is mijn valkuil. Ik wil even niet te veel.
M: Hoe zou dat zijn?
J: [voluit] Heerlijk! Ik wil gewoon even niemand zien, beetje klooien in huis.
A: Hoe ga je dat organiseren? Wat moet je afzeggen?
J: Nou, ik moet het goed bekijken; sommige dingen kun je niet afzeggen… familiedag bijvoorbeeld.
M: Nee, dat klopt. Dat kun je zeker niet afzeggen! Al zou het wel lekker zijn.
J: Pfff, nou, in mijn familie…
A: Jente! Wat jij doet: jij geeft al je ruimte weg, aan vrienden, collega’s, familie. Dat kost ongelooflijk veel energie. Net zei je dat je rust en ruimte nodig hebt. En je geeft het gewoon weg! Jij wilt wel ruimte, toch?
J: Ja!
A: Jij bent een gevoelige vrouw, pikt alle kleine dingen op van anderen, gaat redden, regelen… en je raakt van de mik! Niet alleen zakelijk, maar ook privé.
M: Wanneer ga je het gesprek voeren?
J: De week na mijn vakantie.
M: Met wie?
J: Met Erik, dat is de manager.
A: Hoe voelt dat?
J: Lekker, het geeft lucht… [stilte]…[guitig] eigenlijk wel grappig, ik ben dus een beetje een leugenaar.
M: Een beetje? Je liegt dat je barst! Je bent de Donald Trump van dit bedrijf!
Er wordt voluit gelachen, Jente tekent haar contract en gaat vervolgens opgelucht naar buiten.