Een jonge vrouw van tweeëndertig jaar stapt onverwachts de kapsalon binnen. Ze had geen afspraak, was eigenlijk onderweg naar een collega om iets te bespreken en zag een lege stoel (we gingen eigenlijk even een pauze houden). Ze vroeg of we haar tussendoor wilde knippen. Tuurlijk Lisanne, we eten later wel.
L: [opgewekt] Van een collega hoorde ik dat jullie heel goed zijn, dus ik wilde kijken of jullie mij ook kunnen helpen.
A: [vrolijk] Kom maar op dan met je probleem!
L: [voorzichtig] Nou ja, gaat eigenlijk om een onderliggend probleem…
A: Onderliggend? Heb je dan ook problemen die bovenop liggen?
L: [vertwijfeld] uhhh
M: Ligt het in de modder en is het niet zichtbaar?
L: Ja, zoiets. Ik kom er in vast te zitten en dan hoor ik dat stomme stemmetje dat zegt dat ik niet goed genoeg ben.
A: Maar dat klopt! Jij bent niet goed genoeg toch? Of ga je nu vertellen dat je wel heel goed bent?
L: Ja, ik denk het wel.
A: [vrolijk, met lach] Nou, ik denk het niet! Jij bent gewoon niet zo gelukt toch?
L: [verward] Euh, nou, nee….ik ben wel…
M: Dus jij laat je beïnvloeden door een stemmetje?! Luister je vaak naar vreemde mensen die iets slechts over jou zeggen?
L: Nee…
A: En zijn er veel echte mensen, van vlees en bloed dus, geen stemmetjes dus, maar echte mensen. Echte mensen die vinden dat jij het niet goed doet?
L: [met weerstand] Nee! Ik hoor juist dat ik dingen wel goed doe!
M: Wat?! Dus jij bent heel eigenwijs: mensen zeggen dat je het goed doet en jij hecht meer waarde aan een stemmetje.
A: Ben je eigenlijk goed in dingen weg stoppen?
L: Ja. En mijn voornemen is om weer mijn licht te laten schijnen.
A: [opgewekt] Dus je bent echt ergens goed in! Maar je licht te laten schijnen? Waarop?
L: Mijn licht wil ik laten schijnen op de donkere plekken…Op de plekken waar ik denk dat ik niet goed genoeg ben…
Lisanne valt stil en er stromen tranen over haar wangen
A: [verzacht]: Als er nu wat zand bij je voeten lag was er nu een kleine modderpoel ontstaan.
M: Ja! Dat was wel duidelijk geweest, ook voor ons, dat je in de modder zit!
L [Lacht] Ja, dat zou wel mooi zijn.
A: En waarom mag niemand eigenlijk zien dat je in de modder zit?
L: [beduusd] Dat weet ik niet, het voelt gewoon…
M: [onderbreekt] Heb je wel eens wad gelopen?
L: [verbaasd] Ja?
M: Niet alleen mag ik hopen?
L: Nee, er waren veel meer mensen bij.
M: Dus die hebben jou zien ploeteren?
L: [glimlach] Zeker
M: Mooi en heb je hun ook zien ploeteren?
L: Ja!
M: Dus iedereen was een beetje aan het ploeteren.
L: Ja!
A: En als je wilt laten zien dat je in de modder aan het ploeteren bent, aan wie zou je dat dan graag willen laten zien?
L [denkt even na] Aan mijn vriend en en mijn moeder.
M: En wat zou je dan zeggen?
L: Dat ik af en toe best wel een beetje een mess ben.
A: En zou er dan gebeuren?
L: Het lucht op.
M: Nu al?
L: Ja!
A: Dus wanneer stap je met je modderschoenen bij ze binnen?
L: Vanavond, direct!
M: Nu maar hopen dat ze geen lichtkleurig tapijt hebben
L [schiet in de lach] nee, in beide huizen ligt een houten vloer, dus het is zo opgeruimd.
Ik voel me een stuk lichter. Dank jullie wel!